بازگشت به واژه‌نامه

ترخون

سبزی با طعم انیسون که در آشپزی ایرانی محبوب است. تازه با غذا خورده می‌شود و در غذاهای تخم‌مرغی، ترشی و پلوهای خاص استفاده می‌شود.

درباره ترخون

ترخون (Artemisia dracunculus) در آشپزی ایرانی بیشتر از بسیاری سنت‌های آشپزی دیگر استفاده می‌شود. طعم انیسونی متمایزش به‌ویژه وقتی تازه خورده می‌شود محبوب است.

ترخون ایرانی در مقابل فرانسوی

ترخون ایرانی/روسی

  • سخت‌تر، راحت‌تر می‌روید
  • طعم کمی ملایم‌تر
  • معمولاً در ایران در دسترس

ترخون فرانسوی

  • ظریف‌تر، معطرتر
  • بذر قابل کشت تولید نمی‌کند
  • توسط بعضی آشپزها ترجیح داده می‌شود

هر دو در غذاهای ایرانی خوب کار می‌کنند.

کاربردهای آشپزی

سبزی خوردن

یکی از سبزی‌های کلیدی که تازه با غذاهای ایرانی سرو می‌شود. طعم متمایزش تضاد با سبزی‌های ملایم‌تر ایجاد می‌کند.

ترشی

به مخلوط‌های سبزیجات ترشی برای کیفیت معطرش اضافه می‌شود. همچنین ترشی فقط ترخون درست می‌شود.

غذاهای تخم‌مرغی

عالی در کوکو و املت، جایی که طعم انیسونی‌اش تخم‌مرغ را زیبا تکمیل می‌کند.

نوشیدنی‌ها

شربت ترخون با آب مخلوط شده یک نوشیدنی سنتی تازه‌کننده می‌سازد.

شربت ترخون

نوشیدنی محبوب ایرانی: ۱. ترخون تازه را با آب بلند کنید ۲. صاف کنید ۳. شکر به سلیقه اضافه کنید ۴. روی یخ سرو کنید ۵. گاهی سبز رنگ می‌شود

نکات

  • در صورت امکان تازه استفاده کنید: ترخون خشک کمتر معطر است
  • دیر اضافه کنید: گرما طعم ظریفش را کم می‌کند
  • زیاد نکنید: طعم قوی می‌تواند غالب شود
  • جفت می‌شود با: تخم‌مرغ، سرکه، پنیرهای ملایم

کاشتن ترخون

  • به‌راحتی در باغ یا گلدان می‌روید
  • خاک زهکشی‌دار ترجیح می‌دهد
  • در پاییز هرس کنید
  • هر چند سال تقسیم کنید

نگهداری

در دستمال کاغذی مرطوب شل بپیچید، در کیسه پلاستیکی در یخچال نگهداری کنید. تا یک هفته استفاده کنید. می‌توان فریز کرد (بافتش کمی از دست می‌رود) یا خشک کرد (عطرش کمی از دست می‌رود).