ادویه
مخلوط ادویه ایرانی که بسته به منطقه و دستور خانوادگی متفاوت است. معمولاً ادویههای گرم مانند دارچین، هل، زیره و گلبرگ رز را ترکیب میکند.
گرم، معطر، گلی با نتهای شیرین و نمکین
→مخلوط ادویه ایرانی که بسته به منطقه و دستور خانوادگی متفاوت است. معمولاً ادویههای گرم مانند دارچین، هل، زیره و گلبرگ رز را ترکیب میکند.
گرم، معطر، گلی با نتهای شیرین و نمکین
→ادویه پوستی گرم و شیرین که در ادویه، پلو و خورشتهای ایرانی ضروری است. نسبت به شیرینیپزی غربی با ظرافت بیشتری استفاده میشود.
گرم، شیرین، چوبی با نتهای تند ملایم
→ریشهای زرد طلایی با طعم خاکی و کمی تلخ. برای رنگ و گرمای ملایم در برنج، خورشت و مخلوط ادویههای ایرانی استفاده میشود.
خاکی، کمی تلخ، گرم با زمینه فلفلی
→گرانبهاترین ادویه جهان که از گل زعفران برداشت میشود. برای رنگ طلایی، عطر عسلی و طعم منحصربهفرد آن در آشپزی ایرانی ضروری است.
عسلی، کمی تلخ، خاکی با نتهای گلی
→ادویهای ترش و قرمز تیره از توتهای سماق خشک آسیاب شده. ترشی لیمویی بدون مایع آب مرکبات به غذا میدهد.
ترش، لیمویی، کمی میوهای با پایانی گس
→گلبرگهای رز خوراکی خشک شده که عطر گلی و طعم ظریف به پلو، دسر و مخلوط ادویههای ایرانی میدهد.
گلی، شیرین، کمی عطری با نتهای عسلی
→دانههای خشک شده گلپر با طعم مرکباتی و کمی تلخ. به طور سنتی روی باقالی، انار و غذاهای حبوبات پاشیده میشود.
مرکباتی، کمی تلخ، خاکی با اشارههای گلی
→لیمو خشک شده در آفتاب که طعم ترش، خاکی و کمی تخمیر شده به خورشتهای ایرانی میدهد. مادهای غیرقابل جایگزین در قورمه سبزی و سایر غذاهای سنتی.
بسیار ترش، خاکی، با نتهای مرکبات تخمیر شده
→آب ترش فشرده شده از غوره. ترشکننده سنتی ایرانی در خورشتها، دلمه و نوشیدنیها.
کاملاً ترش، تمیز، شبیه انگور بدون شیرینی
→توتهای خشک شیرین و جویدنی با طعم عسلی. به عنوان تنقلات محبوب و در آجیل و برخی پلوها استفاده میشود.
شیرین، عسلی، با نتهای انجیری و خرمایی
→شیره غلیظ ترش-شیرین از آب انار غلیظ شده. ترشی پیچیده به خورشتها، سالادها و مارینادهای ایرانی میدهد.
ترش، شیرین، میوهای با ترشی عمیق و پیچیده
→رب ترش و میوهای از غلاف تمر هندی. در غذاهای جنوب ایران (بندری) برای طعم ترش-شیرین در ماهی و خورشت استفاده میشود.
ترش، شیرین، میوهای با غنای خرمایی
→توتهای خشک ریز و قرمز جواهری با ترشی شدید. ماده اصلی زرشکپلو و ضروری در غذاهای جشن ایرانی.
بسیار ترش، کمی شیرین، با نتهایی شبیه کرنبری
→سبزی خشک معطر با طعم تلخ-شیرین متمایز. ضروری در قورمه سبزی و بسیاری از خورشتهای سبزی ایرانی.
تلخ-شیرین، شبیه افرا، با نتهای علفی و کرفسی
→فرآورده آب پنیر تخمیر شده با طعم ترش و نمکین شدید. ضروری برای کشک بادمجان و دیپهای سنتی ایرانی.
بسیار ترش، تند، نمکین با عمق پنیری
→سبزی با طعم انیسون که در آشپزی ایرانی محبوب است. تازه با غذا خورده میشود و در غذاهای تخممرغی، ترشی و پلوهای خاص استفاده میشود.
شبیه انیسون، کمی شیرین، با اشارههایی از وانیل و فلفل
→سبزی تازه و علفی که به وفور در آشپزی ایرانی استفاده میشود. ماده اصلی قورمه سبزی، کوکو و سبزی خوردن.
تازه، علفی، کمی فلفلی با پایان تمیز
→سبزی معطر با برگهای شبیه شبدر و طعم تلخ-افرایی متمایز. تازه در سبزی خوردن و برخی خورشتها ضروری است.
تلخ، شبیه افرا، با نتهای کرفسی و علفی
→سبزی روشن و مرکباتی که در غذاهای سبزی ایرانی ضروری است. به وفور در قورمه سبزی، آش و تازه با غذا استفاده میشود.
روشن، مرکباتی، کمی صابونی، تازه
→سبزی خنک و معطر که تازه و خشک در آشپزی ایرانی استفاده میشود. ضروری در کشک بادمجان، آش، دوغ و به عنوان هاضمه.
خنک، تازهکننده، شیرین با درخشش منتولی
→مغز همهکاره که به صورت کامل، خلالی و آسیاب شده در شیرینیها، پلو و به عنوان تنقلات ایرانی استفاده میشود.
شیرین، مغزی، کمی شیری با ترد ظریف
→مغز سبز گرانبهای ایران که به صورت کامل، خلالی و آسیاب شده در غذاهای نمکین و شیرینی استفاده میشود. ضروری در مهماننوازی ایرانی.
کرهای، کمی شیرین، خاکی با نتهای صمغی ظریف
→مغز غنی و کمی تلخ که در فسنجان ضروری است. همچنین در دلمهها، شیرینیها و آجیل استفاده میشود.
غنی، خاکی، کمی تلخ با نتهای تانندار
→دانههای کوچک و کرهای که در دلمه، پلو و کوفته استفاده میشود. غنا و ترد ظریف به غذاهای ایرانی میدهد.
کرهای، شیرین، کمی صمغی با ترد نرم
→انواع برنج مرغوب ایران با عطر ظریف و بافت برتر. طارم، هاشمی و صدری برای پلوهای اصیل ایرانی ارزشمند هستند.
ظریف، عطر ملایم با دانههای نرم و جدا
→برنج بلند معطر که خارج از ایران برای غذاهای ایرانی استفاده میشود. هنگام پخت به طور چشمگیری بلند میشود و عطر مغزی متمایزی دارد.
عطر مغزی و گلی با بافت تمیز و پفدار
→گندم بلغور شده که در کوکو، کوفته و برخی غذاهای محلی ایرانی استفاده میشود. تمامدانه مغذی و سریعپز.
مغزی، خاکی، کمی جویدنی با شیرینی گندمی
→پنیر سفید آبنمکی که برای صبحانه ایرانی و سبزی خوردن ضروری است. از نرم و خامهای تا سفت و تُرد متفاوت است.
شور، ترش، خامهای با طراوت شیری
→گوشت سنتی آشپزی ایرانی که در کباب، خورشت و پلو استفاده میشود. به خاطر طعم غنی و لطافت هنگام پخت صحیح ارزشمند است.
غنی، گوشتی، کمی شیرین با عطر متمایز
→شیر تخمیر شده غلیظ و ترش که در آشپزی ایرانی محوری است. در دیپها، نوشیدنیها، مارینادها و کنار بیشتر غذاها سرو میشود.
ترش، خامهای، خنک با شیرینی ظریف
→