درباره گشنیز
گشنیز (Coriandrum sativum) سبزیای است که مردم یا عاشقش هستند یا طعم صابونی میدهد. در آشپزی ایرانی به قدری فراوان استفاده میشود که حتی مشکوکین هم وقتی با سبزیهای دیگر متعادل شود از آن لذت میبرند.
برگ در مقابل دانه
همان گیاه دو طعم متمایز تولید میکند:
- •برگها (گشنیز): روشن، مرکباتی
- •دانهها (تخم گشنیز): گرم، آجیلی، لیمویی
آشپزی ایرانی از هر دو استفاده میکند، اما قابل تعویض نیستند.
نقش در آشپزی ایرانی
گشنیز درخشندگی و پیچیدگی به غذاهای پر سبزی میدهد. هرگز به تنهایی در مقادیر زیاد استفاده نمیشود — همیشه با جعفری و سبزیهای دیگر ترکیب میشود تا طعم قویاش متعادل شود.
غذاهای کلیدی
قورمه سبزی
با جعفری و شنبلیله ترکیب شده، سرخ شده تا سبز تیره.
آش رشته
به این سوپ نودل پرمایه تازگی میدهد، هم پخته و هم به عنوان تزیین.
سبزی خوردن
تازه به عنوان بخشی از بشقاب سبزی سرو میشود، با نان و پنیر خورده میشود.
آمادهسازی
۱. خوب بشویید — اغلب شنی است ۲. قبل از پخت کاملاً خشک کنید ۳. از برگها و ساقههای نرم استفاده کنید ۴. برای پخت ریز خرد کنید
طعم صابونی
بعضی افراد خصوصیت ژنتیکی دارند که گشنیز را صابونی میکند. اگر برای دیگران میپزید:
- •طعم صابونی با پخت کم میشود
- •ترکیب با سبزیهای دیگر آن را میپوشاند
- •بعضی افراد میتوانند به آن عادت کنند
نکات
- •زیاد استفاده کنید: غذاهای ایرانی به مقادیر قابل توجه نیاز دارند
- •ساقهها را اضافه کنید: ساقههای نرم طعم خوبی دارند
- •فقط تازه برای سبزی خوردن: گشنیز پخته متفاوت است
- •مکرر بخرید: زیاد نمیماند
نگهداری
در دستمال کاغذی کمی مرطوب بپیچید و در کیسه پلاستیکی در یخچال نگهداری کنید. تا ۵-۷ روز استفاده کنید. خوب فریز نمیشود — بهتر است تازه بخرید.