Over Gedroogde Moerbeien
Gedroogde moerbeien (Morus soorten) worden al millennia in Perzië gegeten. Zowel witte als zwarte moerbeien worden gedroogd, hoewel witte moerbeien (toot sefid) gebruikelijker zijn in de Perzische keuken vanwege hun intense zoetheid.
Variëteiten
Witte Moerbeien (توت سفید)
- •Extreem zoet, honingachtig
- •Lichtere kleur wanneer gedroogd
- •Meest voorkomend in Perzisch koken
Zwarte Moerbeien (توت سیاه)
- •Meer zuur, besachtig
- •Donkerdere, rijkere smaak
- •Minder vaak gedroogd
Traditioneel Gebruik
In Ajil
Een belangrijk onderdeel van Perzische notenmix, gecombineerd met noten, zaden en ander gedroogd fruit.
Bij Thee
Gegeten naast thee als natuurlijke zoetheid — neem een hap, nip dan thee.
Als Medicijn
Traditionele Perzische geneeskunde gebruikt gedroogde moerbeien voor energie en spijsverteringsgezondheid.
Voedingswaarde
Gedroogde moerbeien zijn bijzonder voedzaam:
- •Hoog in ijzer
- •Goede bron van vitamine C
- •Bevat resveratrol
- •Natuurlijke energiebron
Hoe te Selecteren
Let op:
- •Mollige, niet verschrompelde bessen
- •Zoet aroma
- •Geen toegevoegde suiker (controleer labels)
- •Lichtbruin tot gouden kleur (witte variant)
Bewaren
Bewaar in luchtdichte container op koele, droge plek. Koel in warm weer. Houdt 6-12 maanden. Invriezen voor langere bewaring.
Tips
- •Spoel voor eten: Kan stof bevatten
- •Controleer op steeltjes: Soms aanwezig
- •Natuurlijke suiker: Erg zoet, gebruik spaarzaam bij koken