نان بربری

نان بربری

سلطان نان‌های ایرانی—نان پهن شکوهمند طلایی با پوسته ضخیم و جویدنی، مغز نرم، و سطح شیاردار مشخص که با روماله (لعاب آرد-روغن) می‌درخشد و با کنجد یا سیاه‌دانه پوشیده شده. بربری پرمایه و سیرکننده است، با بافتی بین فوکاچا و پیده ترکی. تازه از فر، آشپزخانه را با عطری وسوسه‌انگیز پر می‌کند و آن ترکیب عالی پوسته ترد و مغز نرم را ارائه می‌دهد. این نان صبحانه‌های ایرانی است، تکه‌تکه شده و با پنیر فتا، سبزی تازه، گردو و چای شیرین سرو می‌شود.

breadآماده‌سازی: 30 دقیقهپخت: 20 دقیقهintermediateبرای 4

نکته فرهنگی

بربری یکی از محبوب‌ترین نان‌های ایران است، به‌ویژه مرتبط با صبحانه. نام احتمالاً از مردم بربر (یا هزاره) شمال شرقی ایران/افغانستان که خالق آن هستند گرفته شده. در ایران، بربری تازه روزانه از نانوایی‌های محله (نونوایی) خریداری می‌شود، هنوز گرم و معطر به خانه می‌رسد. به طور سنتی با پنیر فتا (پنیر)، سبزی تازه، گردو، مربا، عسل و چای شیرین سرو می‌شود—سفره صبحانه کلاسیک ایرانی به نام «صبحونه». الگوی شیاردار مشخص فقط تزیینی نیست؛ کانال‌هایی ایجاد می‌کند که لعاب روماله براق در آن‌ها جمع می‌شود و تضاد بافتی بین شیارهای ترد و شیارهای نرم‌تر فراهم می‌کند. بربری همچنین برای ساندویچ درست کردن محبوب است و برای غذای صبحانه «کله‌پاچه» (سوپ کله و پاچه گوسفند) ضروری است.

زمان‌های سرنوشت‌ساز

  • ورز دادن مناسب برای توسعه گلوتن
  • تخمیر اول کامل (دو برابر شدن)
  • فر بسیار داغ با سنگ پیش‌گرم شده
  • ایجاد شیارهای مشخص
  • زدن سخاوتمند روماله
  • پختن تا طلایی عمیق (نه رنگ‌پریده)
1
آماده‌سازی12 دقیقه

مخلوط کردن خمیر

در یک کاسه بزرگ یا همزن برقی، آرد نان، مخمر فوری، نمک و شکر را ترکیب کنید. آب ولرم و ۳۰ میلی‌لیتر روغن اضافه کنید. مخلوط کنید تا خمیری نامنظم شکل بگیرد، سپس ۸ تا ۱۰ دقیقه با دست یا ۵ تا ۶ دقیقه در همزن برقی با قلاب خمیر ورز دهید تا صاف و کشسان شود. خمیر باید نرم و کمی چسبناک باشد اما نه خیلی چسبنده.

خمیر صاف و کشسان؛ وقتی فشار می‌دهید برمی‌گردد
بومخمری، آرد
صداضربه زدن به کاسه/پیشخوان
لمسنرم، صاف، کمی چسبناک

گامِ سرنوشت‌ساز

توسعه مناسب گلوتن برای بافت جویدنی بربری ضروری است. خمیر به ورز دادن کافی نیاز دارد تا صاف و کشسان شود. خمیر کم‌ورز ساختار مناسب نخواهد داشت.

خمیر باید از «تست پنجره» بگذرد—یک تکه کوچک را به اندازه‌ای نازک بکشید که نور از آن عبور کند بدون پاره شدن. اگر پاره شد، بیشتر ورز دهید.
2
آماده‌سازی105 دقیقه

تخمیر اول

خمیر را به شکل گلوله درآورید و در کاسه‌ای کمی روغن‌زده بگذارید. با پلاستیک یا حوله مرطوب بپوشانید. در جای گرم ۱٫۵ تا ۲ ساعت بگذارید تا دو برابر شود.

خمیر دو برابر شده؛ پف‌کرده و هوایی به نظر می‌رسد
بومخمری، تخمیر شده
لمسسبک، هوایی؛ وقتی فشار می‌دهید فرورفتگی می‌ماند
برای بهترین تخمیر، جای گرم پیدا کنید (۲۵ تا ۳۰ درجه سانتی‌گراد). فر با فقط چراغ روشن خوب کار می‌کند. این مرحله را عجله نکنید—تخمیر خوب طعم را توسعه می‌دهد.
3
آماده‌سازی3 دقیقه

آماده کردن لعاب روماله

در حالی که خمیر ور می‌آید، روماله را درست کنید: در یک کاسه کوچک، ۳۰ گرم آرد، ۳۰ میلی‌لیتر روغن و ۶۰ میلی‌لیتر آب را تا صاف شدن همزن بزنید. باید قوام خمیر پنکیک رقیق داشته باشد. کنار بگذارید.

لعاب صاف و قابل ریختن؛ بدون کلوخه
بوآرد و روغن
صداهمزدن
لمسرقیق، صاف، قابل ریختن

گامِ سرنوشت‌ساز

روماله چیزی است که پوسته براق و طلایی مشخص بربری را می‌دهد. بدون آن، نان ظاهر و طعم متفاوتی دارد. لعاب باید صاف باشد—کلوخه‌ها روی نان تمام شده دیده می‌شوند.

اگر لعاب هنگام نشستن غلیظ شد، کمی آب بیشتر اضافه کنید. باید به راحتی از قلم‌مو جاری شود.
4
آماده‌سازی30 دقیقه

پیش‌گرم کردن فر و سنگ پیتزا

حداقل ۳۰ دقیقه قبل از پخت، سنگ پیتزا یا فولاد پخت را روی طبقه وسط بگذارید و فر را تا ۲۵۰ درجه سانتی‌گراد یا حداکثر توان فر پیش‌گرم کنید. سنگ باید کاملاً گرم شود.

فر کاملاً پیش‌گرم شده؛ سنگ بسیار داغ است
250°C / 480°F or higher

گامِ سرنوشت‌ساز

فر بسیار داغ و سنگ پیش‌گرم شده برای بالا آمدن سریع اولیه (جهش فری) و پوسته ترد ضروری هستند. بدون گرمای مناسب، بربری متراکم و رنگ‌پریده خواهد بود.

اگر سنگ پیتزا ندارید، یک سینی پخت برعکس شده را پیش‌گرم کنید. فولاد پخت حتی بهتر از سنگ است—گرما را کارآمدتر هدایت می‌کند.
5
آماده‌سازی10 دقیقه

تقسیم و شکل‌دهی

خمیر ور آمده را روی سطحی کمی آردپاشی شده بریزید. به ۴ قطعه مساوی (حدود ۲۶۰ گرم هر کدام) تقسیم کنید. با یکی‌یکی کار کنید، به شکل بیضی حدود ۲۵ سانتی‌متر طول و ۱۲ سانتی‌متر عرض (تقریباً اندازه یک دمپایی بزرگ) شکل دهید. خمیر باید حدود ۱٫۵ تا ۲ سانتی‌متر ضخامت داشته باشد. روی کاغذ روغنی بگذارید.

قطعات خمیر بیضی شکل؛ ضخامت یکنواخت
بوخمیر مخمری
لمسخمیر نرم و قابل انعطاف
هنگام شکل‌دهی خمیر را زیاد خالی نکنید—می‌خواهید مقداری از حباب‌های هوا را حفظ کنید. با ملایمت کار کنید. بربری سنتی بیضی است، نه گرد.
6
آماده‌سازی5 دقیقه

ایجاد شیارها

با نوک انگشتان، شیارهای موازی طولی روی هر خمیر شکل‌داده شده فشار دهید، ۴ تا ۵ شیار در طول نان ایجاد کنید. به اندازه کافی محکم فشار دهید تا کانال‌های مشخص ایجاد شود اما نه آنقدر محکم که از ته رد شوید. شیارها باید حدود ۲ سانتی‌متر از هم فاصله داشته باشند.

شیارهای موازی مشخص در طول؛ شیارها حدود ۵ میلی‌متر عمق
لمسخمیر زیر انگشتان تسلیم می‌شود

گامِ سرنوشت‌ساز

الگوی شیاردار امضای بربری است. شیارها جیب‌هایی از لعاب روماله نگه می‌دارند، جیب‌های طعمی و تضاد بافتی ایجاد می‌کنند. بدون شیارها، بربری درست نیست.

از همه نوک انگشتانتان با هم استفاده کنید، آن‌ها را در طول خمیر بکشید. برخی نانواها از چنگال یا ابزار مخصوص استفاده می‌کنند. شیارها هنگام پخت کمی پف می‌کنند اما مشخص می‌مانند.
7
آماده‌سازی12 دقیقه

زدن روماله و تزیینات

لعاب روماله را سخاوتمندانه روی هر نان شکل‌داده شده بزنید، مطمئن شوید در شیارها جمع می‌شود. کنجد (و سیاه‌دانه اگر استفاده می‌کنید) را یکنواخت روی سطح بپاشید. ۱۰ تا ۱۵ دقیقه بگذارید استراحت کند در حالی که فر گرم شدن را تمام می‌کند.

لعاب براق با دانه‌ها چسبیده؛ لعاب در شیارها جمع شده
بوآرد و روغن روی خمیر
لمسسطح خیس و براق
با روماله سخاوتمند باشید—پوسته طلایی مشخص را ایجاد می‌کند. زمان استراحت اجازه می‌دهد لعاب کمی ست شود و به خمیر یک مینی-تخمیر نهایی می‌دهد.
8
پخت14 دقیقه

پخت

با احتیاط نان را (روی کاغذ روغنی) به سنگ پیتزا داغ منتقل کنید. ۱۲ تا ۱۵ دقیقه بپزید تا طلایی قهوه‌ای عمیق، پف‌کرده و شیارها ترد شوند. زیر باید وقتی ضربه می‌زنید صدای توخالی بدهد. یکی یا دو تا هم‌زمان بپزید بسته به اندازه فر.

پوسته طلایی-قهوه‌ای عمیق؛ شیارهای تیره‌تر؛ پف‌کرده و زیبا
250°C / 480°F
بونان در حال پخت—مست‌کننده، مخمری، برشته
صداترق‌تروق ظریف وقتی پوسته شکل می‌گیرد
لمسپوسته ترد؛ صدای توخالی وقتی ضربه می‌زنید

گامِ سرنوشت‌ساز

پخت مناسب تضاد بین پوسته ترد و مغز نرم را ایجاد می‌کند. کم‌پختن نتیجه پوسته رنگ‌پریده و نرم می‌دهد؛ زیاد پختن خیلی سخت می‌کند. رنگ باید طلایی عمیق باشد، نه کم‌رنگ.

اگر از سینی پخت به جای سنگ استفاده می‌کنید، پخت ممکن است چند دقیقه بیشتر طول بکشد. مراقب رنگ باشید—طلایی عمیق هدف است.
بررسی: The bread should be noticeably puffed, deep golden (not just light gold), and the bottom should be firm and sound hollow.
9
پایانی5 دقیقه

کمی خنک کردن و سرو

به توری سیمی منتقل کنید. فقط ۵ دقیقه بگذارید خنک شود—بربری بهترین وقتی گرم سرو می‌شود. تکه‌تکه کنید یا ببرید. با پنیر فتا، سبزی تازه، گردو، مربا و چای برای صبحانه سنتی ایرانی سرو کنید.

نان طلایی و براق با شیارهای مشخص؛ سطح کنجددار
بونان تازه—غیرقابل مقاومت
صداپوسته ترد کمی ترق‌تروق می‌کند
لمسبیرون ترد، داخل نرم و جویدنی
بربری تازه و گرم بهترین است. می‌توان در فر ۱۸۰ درجه ۵ دقیقه گرم کرد یا کمی برشته کرد. اضافی‌ها را خوب بپیچید و فریز کنید—زیبا گرم می‌شوند.

استراحت لازم

105 دقیقه - خمیر باید کاملاً ور بیاید برای بافت مناسب

بیشتر

تجهیزات

stand mixer or handspizza stone or baking steelbaking sheetpastry brushbench scraperاستاندارد

پخت از قبل

  • خمیر می‌تواند از قبل درست شده و بعد از تخمیر اول یک شب در یخچال بماند (تخمیر سرد آهسته طعم را بهتر می‌کند).
  • قبل از شکل‌دهی به دمای اتاق برسانید.
  • بربری پخته شده تا ۲ ماه خوب فریز می‌شود—محکم بپیچید.

بربری فریز شده یا مانده را در فر ۱۸۰ درجه ۵ تا ۷ دقیقه گرم کنید تا دوباره ترد شود.

می‌توان کمی برشته هم کرد.

سرو با

مخلفات

  • پنیر فتا (پنیر)
  • سبزی تازه (سبزی‌خوردن)
  • گردو
  • عسل
  • مربا
  • کره
  • سرشیر

نوشیدنی‌ها

  • چای ایرانی (ضروری)
  • به‌ویژه چای شیرین

جایگزین‌ها

آرد نانآرد همه‌کاره کار می‌کند اما بافت کمی کمتر جویدنی تولید می‌کند. برای بهترین نتیجه، از آرد نان پرپروتئین (۱۲ تا ۱۴ درصد پروتئین) استفاده کنید.
سنگ پیتزافولاد پخت حتی بهتر است. سینی پخت برعکس شده در نهایت کار می‌کند اما زیر به اندازه کافی ترد نمی‌شود.
کنجدسیاه‌دانه به همان اندازه سنتی است. دانه خشخاش کار می‌کند. برخی بربری‌ها اصلاً دانه ندارند.
رومالهبرای بربری اصیل ضروری است. برخی دستورها فقط روغن یا تخم‌مرغ‌زده استفاده می‌کنند، اما لعاب آرد-روغن-آب سنتی است و ظاهر مشخص را ایجاد می‌کند.

مقیاس‌بندی

این دستور ۴ نان بربری بزرگ می‌سازد. برای مهمانی‌های بزرگ‌تر بیشتر بسازید—بربری خوب فریز می‌شود. خمیر ساده است و می‌توان در دسته‌های بزرگ‌تر درست کرد. نانوایی‌های حرفه‌ای از فرهای مخصوص استفاده می‌کنند، اما نتایج عالی در خانه با سنگ پیتزا یا فولاد پخت قابل دستیابی است.

منبع

سنتی · آشپزی سنتی ایرانی

نام «بربری» احتمالاً از مردم بربر شمال شرقی ایران گرفته شده که این نان را محبوب کردند. یکی از چهار نان اصلی نانوایی‌های ایران است (در کنار سنگک، لواش و تافتون) و به‌ویژه برای صبحانه محبوب است.

دستور پخت‌های مرتبط

نان لواش

نان لواش

همه‌کاره‌ترین نان ایرانی—ورقه‌های نازک‌تر از کاغذ که می‌توانند نرم و انعطاف‌پذیر برای پیچیدن کباب و سبزی باشند، یا خشک شده به ترد لذت‌بخشی برای برداشتن دیپ‌ها و خرد کردن در سوپ‌ها. لواش باستانی، کاربردی و شیک است، سادگی‌اش اهمیتش در آشپزی ایرانی را پنهان می‌کند. فقط با آرد، آب و نمک ساخته می‌شود، باورنکردنی نازک وردیده و در چند لحظه پخته، لواش هزاران سال مسافران، کوچ‌نشینان و خانواده‌ها را تغذیه کرده. لواش تازه مثل پارچه تا می‌خورد؛ لواش خشک مثل شیشه ظریف می‌شکند. هر دو شکل برای سفره ایرانی ضروری هستند.

نان سنگک

نان سنگک

دراماتیک‌ترین و کهن‌ترین نان‌های ایرانی—نان پهن بزرگ و روستایی سبوس‌دار که مستقیم روی بستری از سنگریزه‌های داغ رودخانه‌ای پخته می‌شود، با سطح حفره‌دار مشخص و طعم دودی و مغزی بی‌نظیر بیرون می‌آید. سنگک (به معنی «سنگ‌های کوچک») به بیش از هزار سال پیش برمی‌گردد و به طور سنتی نان ارتش ایران بود، در فرهای قابل حمل پخته می‌شد. ظاهر نامنظم و تقریباً ابتدایی‌اش طعم پیچیده‌اش را پنهان می‌کند—خمیر سبوس‌دار طعم‌های عمیق و پیچیده توسعه می‌دهد، در حالی که تماس با سنگ زیری منحصر به فرد ترد و ذغالی ایجاد می‌کند. این نان صنعتگری در ابتدایی‌ترین شکلش است.

نان تافتون

نان تافتون

نان مسطح پف‌کرده و فرورفته با مغز نرم و لطیف و پوسته کمی جویدنی—تافتون نان روزمره خانه‌های ایرانی است، عالی برای برداشتن خورش، جذب سس‌ها و پاره کردن سر سفره خانوادگی. سطح فرورفته مشخصش، که با فشار نوک انگشتان یا ابزار مخصوص روی خمیر ایجاد می‌شود، فقط تزئینی نیست—پخت یکنواخت را تضمین می‌کند و تنوع بافت در هر لقمه ایجاد می‌کند. سنتاً به دیواره‌های تنور گلی زده می‌شود، تافتون گرم، معطر و به طرز مقاومت‌ناپذیری نرم بیرون می‌آید. این بهترین نان راحتی است.