دوغ

نکته فرهنگی

دوغ برای ایران همان چیزی است که شراب برای فرانسه یا چای برای بریتانیا است—نوشیدنی ملی که عمیقاً در زندگی روزمره بافته شده. کلمه «دوغ» از واژه فارسی «دوشیدن» می‌آید. تقریباً همراه هر غذای ایرانی سرو می‌شود، به‌ویژه کباب‌ها و غذاهای برنجی، که ترشی خنکش تعادل ضروری ایجاد می‌کند. در تابستان‌های گرم ایران، دوغ هم به عنوان خنک‌کننده و هم جایگزین الکترولیت عمل می‌کند—محتوای نمک عمدی و مهم است. به طور سنتی، دوغ از طریق تخمیر به طور طبیعی گازدار می‌شد؛ امروزه برندهای تجاری برای گاز محبوب، کربناسیون اضافه می‌کنند. برندهای بزرگ ایرانی مانند آب‌علی و میهن نام‌های آشنا هستند و ایرانیان خارج از کشور اغلب به دنبال این برندها می‌گردند یا دوغ را در خانه درست می‌کنند. نوشیدنی همیشه بسیار سرد سرو می‌شود، اغلب روی یخ. فراتر از سفره، دوغ در آشپزی هم استفاده می‌شود—مشهورترین در آش دوغ، سوپ ماستی.